Bufedron
Bufedron - organiczny związek chemiczny, pochodna fenyloetyloaminy, amfetaminy oraz katynonu. Po raz pierwszy został zsyntezowany w 1928 roku. Jest stymulantem, w działaniu najbardziej podobnym do metkatynonu, lecz jest od niego silniejszy względem dawki i niemal pozbawiony efektu euforii. Przeciętna dawka podawana donosowo wynosi 40mg, działanie przy takim podaniu trwa do 6 godzin.
Efekty działania: pobudzenie ruchowe i intelektualne, poprawa samopoczucia, euforia, "gonitwa myśli", podniecenie, słowotok, zwiększenie koncentracji, brak głodu i potrzeby snu, przyspieszone bicie serca, drżenie rąk.
Bufedron działa najczęściej od trzech do pięciu godzin. Największe efekty działania są odczuwane w około godzinę po zażyciu.
Skutki niepożądane i zagrożenia: bezsenność, bóle głowy, zaburzenia akcji serca, podczas "zejścia": halucynacje, znaczne obniżenie samopoczucia prowadzącej do depresji
Sposób zażycia: Donosowo, doustnie (najczęściej ma postać pudru, proszku lub kryształków)
Pełna nazwa: 2-(metyloamino)-1-fenylobutan-1-on, 1-fenylo-2-metylaminobutan-1-on lub 1-fenylo-2-metylamino-1-butanon
Wzór sumaryczny:C11H15NO
Historia substancji: Pod względem chemicznym, bufedron jest homologiem metkatynonu o podobnym do niego działaniu (do jego uzyskania wystarczą jednak mniejsze dawki), z grupy beta-ketonów. Ponadto, działa podobnie jak amfetamina i mefedron (określany jest nawet jako ich zamiennik). Po raz pierwszy bufedron otrzymali Amerykanie w 1928 roku.
W Polsce bufedron jest legalny. Jest produkcja i posiadanie jest jednak zabronione między innymi w Wielkiej Brytanii.